.... งานอดิเรกหรือ Hobby คือสิ่งที่ทำด้วยความชอบ ไร้ซึ่งขอบเขตการบังคับของหน้าที่ เวลา เป็นสิ่งที่ทำตามใจ ชอบแต่มันต่างจากเรื่องไร้สาระตรงที่ มันมีสาระที่เราชอบในงานอดิเรกนั้น คุณค่าใกล้ตัวที่สุดคือ ทำมันแล้วเรา มีความสุขสบายใจ เช่น การถ่ายรูป การสะสมสิ่งต่างๆ การไปช็อปปิ้ง การดูหนัง หรือการค้นหาเสาะหาในเรื่องที่ สนใจ บางชาติมีนักงานอดิเรกที่ทำแบบเอาจริงเอาจัง หากเป็นฝรั่งเรียกว่า Serious Amateur หากเป็น ญี่ปุ่นจะเรียกว่าโอตาคุ ก็น่าจะใช่ แต่หากเทียบกันแล้วผมว่า โอตาคุ ของพี่ยุ่น จะบ้ากว่าของฝรั่งครับ เรียกว่า คลั่งไคล้ แบบเข้ากระดูกดำก็ไม่ผิด แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบใดก็ตาม ก็คือนักงานอดิเรกเหมือนๆกัน ....งานอดิเรกในยุคเก่าหน่อย จะคลาสสิค ต้องอดทนบ้างเช่น การสะสมแสตมป์, เหรียญเป็นต้น คือมันต้องมีการ รอ รอ แสตมป์ใหม่ๆ เหรียญใหม่ ยุคใหม่ขึ้นมามันเริ่มสะดวก มีร้านจำหน่ายแสตมป์ เหรียญ ทำให้เราซื้อหาแสตมป์ที่ พลาดไป เหรียญหายากได้ง่ายขึ้น ผ่านมาเข้ายุคนี้ ร้านค้าต้องง้อคนซื้อถึงบ้าน ต้องมีเว็บไซต์ ให้คนค้นหาง่ายๆ แข่งกัน ....จะเป็นยุคไหนก็ตาม แนวทางการเล่นงานอดิเรกยังเหมือนเดิม แต่กระบวนการมันง่ายขึ้นก็เท่านั้นเอง อย่างไรก็ตาม กระบวนการที่ง่ายขึ้นนี้ อาจจะทำลายคุณค่าของงานอดิเรกไปได้ ถ้าเราใช้มันจนกลายเป็นความเคยชิน นั่นเพราะกระบวน การต่างๆ นั้นมันทำลายความท้าทายในการทำงานอดิเรกนั่นเอง .... นักเล่นงานอดิเรก สมัยก่อน จำนวนมาก เมื่อถือกิจกรรมใดเป็นงานอดิเรกแล้ว ก็จะต้องมีการหาข้อมูล ซึ่งไม่พ้น หนังสือ หรือนิตยสาร เท่าที่มีจำหน่ายตามแผงหนังสือ เช่น หนังสือพระเครื่อง นิตยสารพระเครื่อง หรือ หากใครมีงานอดิเรกเป็น การเลี้ยงนกพิราบ ก็คงต้องตามอ่านนิตยสารในวงการนี้ ดังนั้นในยุคก่อน ต้นเดือนใหม่ ทุกเดือนคือสวรรค์ของคนรักงาน อดิเรกในสาขาต่างๆ เพราะจะมีนิตยสารใหม่ๆ พิมพ์ออกมา ....หลายคนตัดบทความดีๆ มาใส่แฟ้มเก็บไว้อย่างเป็นระเบียบ จากที่เล่นคนเดียวก็เริ่มรู้จักคนในวงการเดียวกัน คนที่เล่นกล้อง ก็เจอกันที่ตามตลาดกล้อง อย่างห้างบูรพาภิรมณ์,มาบุญครอง เป็นต้น บางคนชอบยิงปืนก็ไปรู้จักกันที่สนามยิงปืน คนที่เล่นกีฬา ก็เจอกันที่สนามกีฬา สรุปก็คือ งานอดิเรกใดๆ จะนำผู้คนไปสู่โลกที่แตกต่างกว่าเดิม ....เพียงพื้นฐานเท่านี้ เบื้องต้น เมื่อเราเริ่มมีงานอดิเรกเราก็จะได้เพื่อนใหม่ สนามใหม่ๆ มาเพิ่มในชีวิต เห็นไหมครับชีวิตเปลี่ยน จากเดินทาง เป็นวงกลม ทุกวันมาเป็นมีอะไรใหม่ๆ ให้ทำแล้ว งานอดิเรกจึงช่วยให้ชีวิตพ้นจากความจำเจได้จริงๆ หลายคนพัฒนา ตน จากนักเล่นงานอดิเรก มาเป็นผู้รู้ในวงการนั้น อันนี้ของไทย ต้องยก วงการแสตมป์กับเหรียญ นอกนั้นก็ต้อง วงการพระเครื่อง เพราะ มีสื่อต่างๆ ออกมารองรับมากมาย นักสะสมแสตมป์ไทยได้แชมป์โลกมีเยอะ วงการพระเครื่อง มีเซียนมากมาย เป็นต้น ....มาถึงสมัยนี้ กล้องถ่ายรูป ถ่ายกันได้ง่ายขึ้น ช่วงเปลี่ยนผ่าน จากกล้องฟิล์มมาเป็นกล้องดิจิตอล ร้านถ่ายภาพเกือบปรับตัวไม่ทัน คนที่จะเป็นเซียนถ่ายรูป ต้องเจ๋งจริงๆ เพราะฟิล์มมันดัดแปลงไม่ได้ง่ายๆ เหมือนดิจิตอล ในสมัยนี้ เมื่อกล้องมันง่ายขึ้น ก็มีเซียน กล้องมากขึ้น มีเว็บกล้องมากมาย ....ในประเทศไทยกิจกรรมที่มีคนทำกัน น้อยมากๆ อย่าง การเล่นรถไฟจำลอง ที่มีเทคนิคมากมาย เป็นกิจกรรมที่รวมสรรพวิชาความรู้ ไว้ด้วยกัน ทั้งการสร้างแบบจำลอง ไฟฟ้า การก่อสร้าง ศิลป์ และอื่นๆ กว่าจะเก่งได้ต้องอ่านหนังสือทดลองทำกันเอง จะซื้อโบกี้ หัวรถจักร ก็ยากลำบาก มาถึงวันนี้ สั่งซื้อได้เพียงกดไม่กี่คลิก ผ่านเว็บทั้งไทยและเทศ มีกระดานถามตอบมากมาย ทุกอย่างง่ายไปหมด ....จากข้อมูลข้างต้น ผมขอแนะนำว่า สมัยนี้ เรื่องข้อมูลไม่ต้องกังวล แล้วครับ มีอะไรให้ติดตามศึกษามากมายในเว็บ แต่จงคิดโดยด่วนว่า คุณจะเลือกทำงานอดิเรกอะไร ผมขอติดไว้ก่อน ซึ่งมีวิธีค้นหางานอดิเรกมาแบ่งปันกัน แต่ผมขอแนะนำแนวทาง ของนักเล่นงานอดิเรก โดยมีรายละเอียดดังนี้ เพื่อทำให้งานอดิเรกของคุณ สนุกและยืนยงถาวร ....ข้อแรก เลือกงานอดิเรกที่คุณชอบ และ ฐานะทางการเงินพอจะจับมันเล่นได้ ....ข้อที่สอง ไม่เป็นคุณเพอเฟ็กซ์ คือจับงานอดิเรกใดๆ หากไม่แน่ใจว่าเล่นได้นาน อย่าได้ซื้อ เสาะหา อุปกรณ์ เครื่องมือใดๆ ที่ผู้รู้ หรือ บทความใดๆ บอก ว่าต้องมี เช่น วงการทำโมเดล ต้องมี เพ้นท์บรัช หรือพู่กันลม มีเครื่องปั้ม มีปากกา แบบนั้นแบบนี้ ต้องมีกระดาษทรายเบอร์นั้นเบอร์นี้ สีต้องแบบนั้นแบบนี้ ขอให้เล่นกับมันสักพัก ค่อยซื้อของ ต่างๆ ครับ เพราะหากเลิก จะเสียดายเงินมากๆ .... ข้อที่สาม เล่นงานอดิเรก ต้องไม่เคร่งเครียด แต่ต้องสร้างนิสัยการเรียนรู้ เช่น เสาะหาความรู้ จดบันทึก สอบถาม เป็นกิจวัตร เพราะยิ่งทำยิ่งสนุก ยิ่งมันครับ ....ข้อที่สี่ ให้คุณค่ากับงานอดิเรกของเรา เช่นสะสมเครื่องแก้วคริสตัล ก็จัดหาที่เก็บไว้เป็นสัดส่วน ไม่วางระเกะระกะ สะสมแอ็คชั่นฟิกเกอร์ เช่น Iron man ก็เก็บบนชั้นวางให้เป็นสัดส่วน ทำความสะอาดบ้างไม่กองสุมไว้เหมือนของไร้ค่า ....ข้อที่ห้า ร่วมสร้างวงการ หมั่นร่วมกิจกรรมจริงๆ หรือตามกระดานของวงการนั้นๆ เข้าไปให้ข้อมูล ถามตอบแบบวิญญูชน สุภาพ เปิดโอกาส ทางความรู้ให้คนหน้าใหม่ที่เข้ามาเป็นต้น ....ข้อที่หก ทำงานอดิเรกด้วยใจรักและมุ่งพัฒนาสู่ความเป็นเลิศ การเข้าใจในงานอดิเรกที่เรารักอย่างลึกซึ้ง มิใช่สิ่งที่เราต้องการหรอกหรือ ....ข้อที่เจ็ด จงค้นหาความสุขอย่างน้อย 1 ข้อจากงานอดิเรกของคุณทุก 1 สัปดาห์ เพราะสุขใดไม่ทบทวนสุขนั้นหรือจะจีรัง .... ลองนำแนวทางนี้ไปใช้กับงานอดิเรกใดๆ นะครับรับรองความสุขไม่อยู่ที่ไหนไกล บทความต่อไปจะแนะนำวิธีการค้นหา งานอดิเรกกันนะครับ สวัสดี เมื่อสุขได้ จะเลือกจมอยู่กับทุกข์ไปทำไม|กลับหน้าแรก